فهرست بستن

مرامنامه مصوب ٣٠ شهریور ١٣٩٧ برابر با ٢١ سپتامبر ٢٠١٨، در کنگره برگزار شده در فرانکفورت – آلمان

مصوب ٣٠ شهریور ١٣٩٧ برابر با ٢١ سپتامبر ٢٠١٨، در کنگره برگزار شده در فرانکفورت – آلمان


پیشگفتار

          الف. با الهام از سند موسوم به «پیمان نامهء عصر نو»، و برآمده از دل کوششی که در ١۴ امرداد ١٣٩٢ نام «جنبش سکولار دموکراسی ایران» بخود گرفت، برای پاسخگوئی به نیازها و ضرورت‌های سیاسی و مدیریتیِ اکنون و آیندهء کشور ایران، و پس از انجام یک سال مذاکره و تحقیق از جانب جمعی از ایرانیان معتقد به سکولار دموکراسی، در روز خجستهء ١۴ امرداد ١٣٩۵، برابر با صد و دهمین سالگشت پیروزی انقلاب مشروطه ایران، روند تهیهء مقدمات تأسیس «حزب سکولار دموکرات ایرانیان» (از این پس «حزب») بصورت این مرامنامه و بنیادنامهء پیوست آن، تکمیل شده و این حزب در جریان برگزاری چهارمین کنگرهء سکولار دموکرت‌های ایران (هامبورگ ـ ٢٠ شهریور ١٣٩۵) اعلام موجودیت کرده است.

          ب «حزب» بر غیر قابل اصلاح بودن قانون اساسی و ارکان حکومت اسلامی مسلط بر ایران باور دارد؛ خواستار پایان دادن به حاکمیت این رژیم است؛ و طبعاً خواستار لغو قانون اساسی مبتنی بر مذهب، شریعت و ایدئولوژی، و انحلال همهء دستگاه های شریعت بنیادی همچون ولایت فقیه، مجلس خبرگان، شورای نگهبان، محاکم شرعی و دستگاه های دولتی مختلفِ تبلیغات مذهبی می باشد.

          پ. تا سرنگونی حکومت اسلامی مسلط بر ایران، و با توجه به این‌که در داخل کشور اعلام هدف و استراتژی انحلال طلبانه برای نیروهای سیاسی مخالف رژیم متضمن خطرات بسیار است، «حزب» از طرح مطالباتی که به قانون اساسی حکومت اسلامی حقانیت ندهد از جانب مبارزان راه آزادی حمایت می‌کند.

          ت. در پی سقوط و انحلال حکومت اسلامی مسلط بر ایران، و تصویب قانون اساسی جدید، بندهای مربوط به اقدامات پیش از فروپاشی در این مرامنامه مورد تجدید نظر و جرح و تعدیل قرار خواهد گرفت.

مقدمه

مادهء 1. حزب دارای سه دوره از فعالیت خواهد بود:

          الف – دورهء پیشگامی، یا دوران بسر بردن در غربت و تبعید، که در طی آن تشکیلاتی است سیاسی که در این دوره در راستای عضوگیری و تربیت کادرها، تهیه و ارائهء برنامه‌های اجرائی آینده نگر، و شرکت فعال در آفرینش آلترناتیو و جانشینی مدرن، امروزی، آزادیخواه، انسان مدار و متشکل از ائتلاف نیروهای سکولار دموکرات سرنگونی طلب می کوشد.

          ب – دورهء بازگشت به ایران: در روزگار بلاتردیدی که در آن حکومت مذهبیِ مستقر بر ایران  ساقط و منحل می‌شود و امکانات فعالیت سیاسی در ایران فراهم می آید، «حزب سکولار دموکرات ایرانیان»، بعنوان بخشی از نیروی آلترناتیوِ جانشین حکومت پیشین، مستقلاً فعالیت کرده و در روند فعال شدن دولت موقت، تشکیل مجلس مؤسسان، نوشتن و تصویب قانون اساسی کشور شرکتِ کوشا خواهد داشت.

          پ- دورهء فعالیت علنی و رسمی: در پی تصویب قانون اساسی جدید کشور، حزب در مبارزات انتخاباتی برای تشکیل مجلس و دولت و دخالت در امر مدیریت کشور شراکت خواهد کرد.

                   تبصره: در صورتی که، بعلت وقوع حوادثی غیرمنتظره، قانون اساسی آیندهء کشور داری ماهیت سکولار دموکرات نباشد، و یا در صورت تغییرات بعدی در اصول سکولار دموکرات قانون اساسی، حزب نسبت به این موارد موضع مخالف و اپوزیسیونل خواهد گرفت و به فعالیت علنی، و در صورت اجبار مخفیانه، علیه آن قانون اساسی و حکومت برآمده از آن خواهد پرداخت.

در ماهیت و ویژگی های «حزب»

          ماده 2. «حزب»، بعنوان نهادی سیاسی، باور دارد که واژهء سیاست (Politics) در سطح هر کشور به معنی شرکت یا تلاش برای شرکت در امر کشورداری است. بر این پایه، احزاب سیاسی موظف به داشتن برنامه‌هائی برای ایجاد کار، تأمین آزادی، رفاه و آسایش شهروندان کشور، تامین منافع ملی و حفظ تمامیت ارضی کشور می باشند. بر این اساس «حزب» در زمینه های زیر می کوشد:

          – حل دمکراتیک اختلافات بدون درگیر شدن با تفاسیر گوناگون و دست و پا گیر بازمانده از گذشتهء کشور،

          – تأمین آزادی و آبادی و رفاه تمام زنان و مردان ایران،

          – برابری در حقوق اجتماعی،

          – عدالتجوئی ‌های جلوگیرنده از پیدایش تبعیض و شکاف های مهلک اجتماعی.

          – با باور به سَروریِ ملت (nation) و حاکمیت ملی (national sovereignty)،

          – بر اساس یک قانون اساسی سکولار دموکرات تأمین کنندهء حکومت (state) و دولت (government)،

          – زمینه سازی برای برقراری یک نظام آموزش و پرورش فراگیر که نسل‌های آینده را برای زندگی در یک جامعه سکولار دموکرات می‌کند.                  

          ماده 3. «حزب» ریشه های خود را در خاک جنبش آزایخواهانه، عدالتجویانه و تجددطلبِ انقلابِ مشروطهء ایران می بیند و از آرزوهای مندرج در آن الهام می گیرد، بی آنکه برخی از افزوده های نفی کنندهء مندرج در متمم های قانون اساسی برآمده از آن انقلاب را بپذیرد؛ افزوده هائی همچون وجود دین رسمی، نظارت استصوابی دینکاران فرقهء امامیه بر قانون گزاری و اعطای اختیارات فراقانونی به مقامات غیر مسئول.

          ماده 4. «حزب» بر اساس اعتقاد به حاکمیت ملت (یا حاکمیت ملی) بوجود می آید و در نتیجه حزبی است باورمند به اصل «یک کشور – یک ملت – یک حکومت». از نظر حزب ، نمی توان اضعاف مردمان ساکن در یک کشور، با همهء گوناگونی های قومی، فرهنگی، مذهبی، جنسی، جنسیتی و غیره را ملت دانست.     

          ماده 5. «حزب» هدف غائی خود را ایجاد یک حکومت سکولار دموکرات بر اساس یک قانون اساسی مبتنی بر اصول سکولار دموکراسی در ایران تعیین می‌کند اما، با توجه به تعدد و تنوع نیروهای سیاسی، آماده است تا، در شرایط مشخص، در ائتلافات با دیگر شخصیت ها و سازمان های سیاسی کشور شرکت کند؛ ولی در این راستا با اشخاص و سازمان هائی که به تشخیص شورای مرکزی حزب در سرکوب مردمان ایران شراکت داشته‌اند همکاری نخواهد کرد.

          ماده 6. «حزب»، در راستای حفظ ارزش‌ها و هنجارهای فرهنگی گوناگون، مثبت، پویا و بالندهء مردمان ایران، که برآمده از محیط زیست و اجتماعی رنگارنگ و غنی و در عین حال در خطر این سرزمین است، خود را خانهء همهء ایرانیان رها شده از خرافات و معتقد به اصالت علم و منطق و مصالح ملی می‌داند اما به این مواضع بعنوان یک ایدئولوژی، و یا یک نظریهء سیاسیِ صرفاً معطوف به دستیابی به قدرتِ سیاسی، نمی نگرد و آنها را حاصلِ درکی منطقی و سیستماتیک از ضرورت های جامعه ای رنگارنگ، تلقی می کند.

          ماده 7. «حزب» معتقد است که یک حزب سیاسی مدرن،

          – ارائه دهندهء برنامه‌های معین برخاسته از ایدئولوژی های آزادی مدار بوده،

          – و بر اساس این برنامه‌ها در انتخابات‌های آزاد و منصفانه شرکت می کند.

          – و از پرداختن به ایدئولوژی‌های تمامیت خواه – که همواره قصد جانشینی قانون اساسی سکولار دموکرات را دارند – پرهیز می کند.  

          ماده 8. «حزب»، با هرگونه تحمیل مذهبی، فرقه ای یا ایدئولوژیک بر جامعه مخالف بوده و با آن مبارزه می کند.

          ماده 9. «حزب» می کوشد تا با ارائهء برنامه‌هائی روشن و مدلل برای بازسازی کشور، ایجاد کار و فراهم آوردن امکان زندگی بهتر بخصوص برای جوانان، و شرکت در مبارزات انتخاباتی بر بنیاد تبعیت از رأی آزاد مردم، زمام اختیار دولت را در دست گرفته و با تسلیم به همهء موازین دولتمداری دموکراتیک و مبتنی بر اعلامیهء جهان گستر حقوق بشر، خدمات خود را در اختیار مردم کشورمان بگذارد.

          ماده 10. «حزب» در همه حال خواستار وفاداری به اصول «جمهوریت»، به معنی حکومت مردم بر مردم و انتخابی بودن کلیهء مقامات مسئول اداره کنندهء کشور، است و، در نتیجه، برای مقامات احتمالی غیرمسئولی همچون ریاست جمهوری نمادین و یا پادشاهی نمادین در اموری که به حکومت مربوط است هیچ حق ویژه ای قائل نیست؛ اما روش تعیین این مقامات را غیرموروثی می داند.

          تبصره: حزب معتقد به «ساختار دو ریاستی» برای کشور است که یکی از آنها لزوماً جنبهء نمادین داشته و حق دخالت در امور جاری کشور را ندارد. در عین حال، حزب ریاست نمادین را با عنوان ـرئیس جمهور» مرجح می داند.

          ماده 11. حزب در همه پرسی‌ها و مبارزات انتخاباتی آینده در ایران آزاد بعنوان یک حزب جمهوری‌خواه موضع گیری و فعالیت می‌کند اما بدیهی است که اعضاء حزب بعنوان شهروند در انتخابات شرکت کرده و طبعاً در گسترهء وجدانیات خود رأی خواهند داد.

          ماده 12. «حزب» همواره رأی ملت را که در انتخابات های انجام شده بر اساس قانون اساسی سکولار دموکراتیک کشور و ملاحظات و مصوبات بین المجالس سازمان ملل متحد اعلام می‌شود پذیرفته و در برابر آن دست به مقاومت نمی‌زند و در راستای تقلیل و تحدید آن گام بر نمی‌دارد و هر آنگاه که ارادهء ملی از طریق انتخابات منصفانه و آزاد بر سلب قدرت از «حزب» قرار گیرد در تحویل و تحول درست کارانهء زمام امور کشور کوشا خواهد بود.

          ماده 13. «حزب» در تصمیم گیری‌های اجتماعی معتقد به برتری تخصص بر باورهای غیرعلمی، مذهبی و ایدئولوژیک است و بر این نکته تأکید دارد که ایران آزاد، آباد، کارآفرین و شاد، لاجرم زادگاه مردمانی دور از تعصب‌های عقیدتی و قومی و فرهنگی و خواهان همراهیِ سازنده با تمدن بشری است.

در ماهیت دموکراسی از نظر «حزب»

          ماده 14. «حزب» دموکراسی را به معنای حاکمیت «کشور – ملت» (Nation-State) و منافع آن تعبیر می‌کند و باور دارد که ترکیب «کشور – ملت»، در تعاریف بین المللی، عبارت است از مجموعهء انسان‌هائی که، با وجود رنگارنگی در قومیت و زبان و فرهنگ، در کنار هم در سرزمینی واقع در درون یک مرز شناخته شده از جانب جامعهء بین المللی هم‌زیستی می‌کنند و مشترکاً استقلال و یکپارچگی سیاسی دارند.

          ماده 15. «حزب» دموکراسی را بر مبنای مفاد اعلامیهء جهان‌گستر حقوق بشر و کلیهء کنوانسین‌ها و ملحقات آن تعریف می‌کند.

          16 ماده. از نظر حزب، «دموکراسی» سکولار است و صفاتی همچون خلقی، مردمی، شورائی، مذهبی، اسلامی را نمی‌توان به آن اطلاق کرد.

          ماده 17. از نظر حزب، «دموکراسی» لزوماً بر بنیاد برسمیت شناختن تکثر و کثرت مداری اجتماعی شکل می‌گیرد و باید که در راستای حفظ کثرت مداری اجتماعی کوشا باشد.

          ماده 18. از نظر «حزب» شرط تحقق دموکراسی وجود بلاشرط آزادی بیان و تبلیغ همهء عقاید و آزادی احزاب و اجتماعات و رسانه‌ها است.

ماده 19. از آنجا که افراد در جامعه ای احساس آرامش و رفاه و خوشبختی می‌کنند که ساختار جامعه تضمین کنندهء حقوق و سهم تک تک آنان از امکانات اجتماعی و نافی هرگونه تبعیض باشد، در دموکراسی مورد نظر «حزب»، سهم جامعه در امر مدیریت کشور نسبت به سهم فرد اولویت دارد.

در ویژگی های سکولار دموکراسی

          ماده 20. از نظر «حزب» سکولار دموکراسی، که تحت عنوان «سکولاریسم سیاسی – حقوقی» نیز مطرح می شود، در تحقق جدائی مذاهب و ایدئولوژی های تمامیت خواه از حکومت، قانون اساسی، و نهادهای برخاسته از آن متجلی می‌شود و، در نتیجه، به وجود مذهب یا ایدئولوژیِ رسمی / حکومتی اعتقاد ندارد، این دو را ماهیتاً یکی می‌داند، اما، تا زمانی که امر عدم دخالت آنها در حکومت رعایت شود، مخالف فعالیت های مسالمت آمیز آن‌ها نیست.

          ماده 21. سکولار دموکراسی مورد نظر «حزب» دارای ماهیتی سیاسی بوده و علاوه بر تضمین جدائی کامل مذهب و ایدئولوژی از حکومت، مخالف هرگونه حکومت قومی – نژادی بوده و، در عین حال، پاسدارِ روادارِ آزادی عقاید دینی و ایدئولوژیک شهروندان است و، از این لحاظ، با سکولاریسم فلسفی، که در تفکر کلاسیک ایرانی به «مکتب دهریون» معروف است و رژیم اسلامی مسلط بر ایران همان را تنها تعریف سکولاریسم می داند، مرزبندی دارد.

          ماده 22. سکولار دموکراسی مورد نظر «حزب»، اگرچه سازمان‌های مذهبی و ایدئولوژیک را جزو جامعهء مدنی می‌داند اما عقیده دارد که حکومت نباید آنها را در امور نهادهای دولتی و نیمه دولتی، بخصوص در قانون گزاری، قضاوت، آموزش و پرورش، بهداشت عمومی و امنیت کشور دخالت دهد، یا به آنها کمک مالی کند و حتی لازم است بر اساس قوانین مالیاتی کشور از درآمدهای آنها مالیات دریافت نماید کند. در عین حال لازم است داشتن ارتباط مالی نهادهای مذهبی و ایدئولوژیک با نهادها و دولت های خارجی منوط به کسب اجازه از دولت سکولار دموکرات ایران است.

          ماده 23. سکولار دموکراسی مورد نظر «حزب»، برای دینکاران مذاهب مختلف امتیاز حقوقی و اجتماعی خاصی قائل نیست، استفاده از لباس مذهبی، و از این بابت استفاده از هرگونه یونیفورم، در مجامع و مأموریت‌های غیر شغلی افراد را سوء استفاده دانسته و مجاز نمی‌داند. بعلاوه امر صدور «فتواهای سیاسی و اجتماعی» از جانب رهبران مذهبی را، بخاطر جنبهء دخالت کنندهء احکامی و اجرائی آن‌ها، جزئی از مقولهء دخالت در حکومت تلقی کرده و در زمرهء بیان و تبلیغ عقیده نمی‌داند.

          تبصره: ضروری است که مجلس شورای ملی آینده، بر اساس موازین سکولار دموکراسی، در مورد وضعیت گذشته و آیندهء کلیهء نهادهای وابسته به سازمان اوقاف و نیز نهادهای مذهبی استفاده کنندهء از بودجهء عمومی کشور تصمیم گیری نماید.

در ماهیت سیستم اقتصادی

          ماده 24. «حزب»، با توجه به مفاد اعلامیهء جهان‌گستر حقوق بشر، اقتصاد آزاد و مالکیت خصوصی را به‌رسمیت می شناسد و در عین‌حال معتقد به لزوم تأمین رفاه اجتماعی است و در این راستا از همهء دست آوردهای کارشناسانهء اندیشه‌های لیبرال و سوسیال سود می‌جوید.

          ماده 25.«حزب» ثروت ها، منابع کلان و مالیات های عمومی کشور را متعلق به ملت ایران دانسته و دولت ملی را موظف به جلوگیری از هرگونه سوء استفادهء شخصی و گروهی از آنها می‌داند.

          ماده 26. «حزب» معتقد به کوشش در راستای رهاسازی کشور و دولت از اقتصاد مبتنی بر به نفت و ایجاد تنوع کیفی و کمی در تولیدات داخلی است.

          ماده 27. «حزب» خواستار اولویت بخشی به ایجاد اشتغال برای جوانان کشور است و این امر را بعنوان برنامهء عاجل خود دانسته و آن را آغازگاه فراهم آمدن امکانات مربوط به دسترسی به مسکن، تشکیل خانواده و تحصیلات در سطوح مختلف آموزش و پرورش تلقی می‌کند.

          ماده 28. «حزب»، بر اساس همهء ملاحظات فوق، برنامه های تفصیلی کار خود برای ادارهء کشور را، به تدریج تنظیم کرده و در راه بازبینی، تکمیل و تحقق آنها کوشا خواهد بود.

در تأمین آزادی ها

          ماده 29. حزب، با تعهد نسبت به مفاد اعلامیهء جهان‌گستر حقوق بشر، و در راستای جلوگیری از نهادینه شدن بی‌ثباتی اجتماعی، شرط اصلی ممکن شدن رشد اقتصادی، تکامل معنوی، رفاه و رضایت عمومی و علاقه‌مند بودن مردم به سرنوشت کشورشان را در تأمین و تضمین همهء آزادی‌های مندرج در آن بیانیه، برانداختن زندان و حصر سیاسی و مجازات بخاطر داشتن عقیده، مبارزه با هرگونه اعمال خشونت آشکار و پنهان، و تبعیض‌زدائی از همهء نهادهای جامعه، دانسته و خود را نسبت به تأمین این نیازها متعهد می‌داند.

          ماده 30. حزب بر اهمیت آزادی عمل نهادهای مدنی و غیر دولتی و غیر انتفاعی (احزاب، انجمن‌ها، اتحادیه‌ها، سندیکاها، و…) تأکید می کند.

          ماده 31. حزب با اعدام و هرگونه شکنجه مخالف است.

در بارهء عدم تمرکز

          ماده 32. «حزب» تمرکز در ادارهء کشور را خلاف حاکمیت ملت و زایندهء استبداد می‌داند و لذا، در کنار وظایف عمومی و همه شمولِ قوای سه گانهء حکومت مرکزی، به وجود اختیارات نهادهای انتخابی مناطق خودگردان باور دارد.

          ماده 33. «حزب» تقسیمات کشور به مناطق خودگردان (Self-governing) و نه خودمختار (Autonomous) را نه بر اساس قومیت، زبان، و مذهب بلکه بر اساس امکانات و نیازهای سرزمینی (که در حوزهء برنامه ریزی مدرن تحت نام «آمایش سرزمین» جمع بندی می‌شوند) منطقی و ناظر بر منافع ملی کشور می‌داند.

          ماده 34. «حزب» اعتقاد دارد که در قلمروی وظایفی که قانون اساسی بر عهدهء مناطق خودگردان کشور می گذارد، لازم است تصمیم گیری ها در امور اجرائی، در سطوح مختلف، بوسیله کسانی انجام شود که با رأی مستقیم مردم هر محل انتخاب می شوند.

          ماده 35. حزب زبان فارسی را «زبان اداری» (official language) سراسری کشور می‌داند اما به حفظ و تدریس زبان‌های دیگر رایج در ایران، در سطوح ممکن تحصیلی، معتقد بوده و این تنوع زبانی را یکی از نقاط قوت فرهنگ مردمان ایران می‌داند.

در امر سیاست خارجی

          ماده 36. «حزب» معتقد است که حضور کشور در صحنهء بین‌المللی باید در راستای استقلال و حفظ حاکمیت ملت ایران و منافع آن باشد و در نتیجه احترام متقابل به حقوق یکدیگر، و پرهیز از توطئه چینی علیه منافع کشورها را زمینه‌ساز آرامش یافتن جهان می‌داند و به این اصول بصورتی فعال و عملی پای بندی داشته باشد.

          ماده 37. «حزب» سیاست خارجی ایران را مبتنی بر عدم دخالت متقابل کشورها در امور یکدیگر دانسته و می‌خواهد تا ایران، بعنوان عضو سازمان ملل متحد، کشوری صلح طلب، پشتیبان هم‌زیستی ملل بوده و، از لحاظ مشارکت‌های بین المللی، در امر برقراری صلح و آرامش در جهان با دیگر کشورها همکاری نماید.

در مورد تصویب و تغییر

          ماده 38. این مرامنامه تنها در کنگره‌های عادی یا فوق العادهء حزب، و بر اساس مفاد بنیادنامهء حزب، قابل بازبینی و تغییر خواهد بود.

          ماده 39. این مرامنامه در تاریخ ٣٠ شهریور ١٣٩٧ برابر با ٢١ سپتامبر ٢٠١٨ در کنگره عادی اعضاء حزب در شهر فرانکفورت به تصویب رسیده است.